Ο ρλος του περιβλλοντος στην μετδοση πολυανθεκτικν μικροοργανισμν στα νοσοκομεα αποτελε πλον απ καιρ αντικεμενο μελτης και ρευνας, δεδομνης της αξησης, τα τελευταα χρνια, της παρουσας νοσοκομειακν λοιμξεων. Ειδικτερα, πολυριθμες επιστημονικς μελτες αποδεικνουν τι οι επιφνειες στο νοσοκομειακ περιβλλον παζουν ναν κυραρχο ρλο στην μλυνση, αντοχ και διδοση πολλν μικροοργανισμν, μετατρεπμενες τσι σε σταθερ δεξαμεν παθογνων παραγντων μσα στις υγειονομικς μονδες (1).
Οι μολυσματικο μικροοργανισμο που προσβλλουν το νοσοκομειακ περιβλλον εναι πολυριθμοι μεταξ αυτν χουν εξελιχτε στελχη ικαν να αντισταθον στο μεγαλτερο μρος των αντιβιοτικν που εναι σμερα διαθσιμα, ξεφεγοντας τσι απ την αποτελεσματικτητα της θεραπευτικς αγωγς που εφαρμζεται απ το ιατρικ προσωπικ.
Μεταξ των πολυανθεκτικν βακτηρων, οι μεγαλτεροι υπεθυνοι των νοσοκομειακν λοιμξεων εναι τα Gram αρνητικ βακτρια: Escherichia Coli, το ποσοστ αντστασης του οποου στις κεφαλοσπορνες εναι 30%, Klebsiella (60%) και Acinetobacter baumanii, εκ των οποων περισστερο απ το μισυ των στελεχν εναι ανθεκτικ σε διφορες κατηγορες αντιβιοτικν. Στην μλυνση σε νοσοκομειακ περιβλλον χουν επσης εξαιρετικ ρλο τα Gram θετικ βακτρια πως ο σταφυλκοκκος Staphyloccocus aureus ανθεκτικς στην μεθικιλλνη (MRSA), ο εντερκοκκος Enterococcus spp. ανθεκτικς στην βανκομυκνη (VRE), ο Actinobacter spp. και ο Clostridium difficile μαζ και με λλους επσης ιογνους παργοντες πως για παρδειγμα ο Νορος (Norovirus).
Στην Ιταλα η πιθαντητα προσβολς απ νοσοκομειακ λομωξη κατ την διρκεια νοσοκομειακς νοσηλεας εναι ση με το 6% (2), που αντιστοιχε σε να ερος περιπτσεων που κυμανεται μεταξ των 450.000 και 700.000 κθε χρνο (3), εκ των οποων εκτιμνται περπου 7.800 θνατοι τον χρνο απ λοιμξεις που χουν μεταδοθε στα νοσοκομεα.
Τα στοιχεα αυτ τοποθετον την χρα μας στην πρτη θση μιας κατταξης που περιγρφει το φορτο των νοσοκομειακν λοιμξεων στην Ευρπη, επισημανοντας τι η σοβαρτητα της πρωτις αφορ μικροοργανισμος ανθεκτικος στο μεγαλτερο μρος των αντιβιοτικν.
Εναι πολυριθμοι οι παργοντες που συμβλλουν στην μετδοση αυτν των παθογνων στοιχεων: η ικαντητ τους να αποικζουν τις επιφνειες και τους ασθενες (Actinobacter spp., MRSA, VRE, Clostridium difficile) και επσης, παροδικ, τα χρια των εργαζομνων η χαμηλ μολυσματικ δση (ειδικτερα των Clostridium difficile, Norovirus) η επιβωση του μικροοργανισμο στο περιβλλον για μεγλες χρονικς περιδους, μερικς φορς ακμη και για μνες, διατηρντας την μολυσματικ και/ ιογνο ικαντητ τους και, τελευταα η αντσταση στα απολυμαντικ που χρησιμοποιονται για την απολμανση των νοσοκομεων (4).
Σμερα η αντιμετπιση της μλυνσης των επιφανειν στο νοσοκομειακ περιβλλον πραγματοποιεται με την χρση απορρυπαντικν μειγμτων χημικν απολυμαντικν, τα οποα, ωστσο, επιδεικνουν περιορισμνη αποτελεσματικτητα προκαλντας μλιστα και μα μη αμελητα περιβαλλοντικ εππτωση. Εναι πλον βεβαιωμνη η ικαντητα διφορων απολυμαντικν να επιλγουν μικροβιακ στελχη ανθεκτικ στο διο το απολυμαντικ (5) παρ το γεγονς τι η αποτελεσματικτητα αυτν των αντιδραστηρων εναι ακμη επαρκς ενεργ (αλλ ποτ 100%) για την κατρριψη των επιφανειακν παθογνων παραγντων, εναι μως ανφελη για την πρληψη της εκ νου βακτηριακς λομωξης, φαινμενο που γενικ εμφανζεται κθε 30 λεπτ, προσδιορζοντας, εκ των πραγμτων, την εμμον των παθογνων μικροοργανισμν.
Υπ το φως αυτν των δεδομνων εναι προφανς τι η απολμανση μσω χημικν παραγντων δεν μπορε να εγγυηθε να υγις και ασφαλς νοσοκομειακ περιβλλον, καθς δεν εναι σε θση να διατηρε το περιβλλον απολυμασμνο στο πρασμα του χρνου.
Εναι προφανς, κατ συνπεια, η ανγκη να προσδιοριστον εναλλακτικς μεθοδολογες που να εναι σε θση να καταπολεμον αποτελεσματικ την μλυνση, την αντοχ και την μετδοση των παθογνων παραγντων στο νοσοκομειακ περιβλλον.
χοντας ως κνητρο αυτν την ανγκη, η ρευν μας μς επτρεψε να αναπτξουμε μα καινοτμο αυτο-απολυμανμενη επστρωση η οποα βασζεται σε να φυσικ δραστικ συστατικ εξαιρετικ αποτελεσματικ για την καταπολμηση της βακτηριακς αντστασης.
Στην προσπθεια να μειωθε στο ελχιστο ο μολυσματικς κνδυνος για τους νοσοκομειακος ασθενες και προς αποφυγ της αξησης της αντστασης στα φρμακα καθς και της περιβαλλοντικς εππτωσης, κατ συνπεια, η επεξεργασα των νοσοκομειακν επιφανειν με αυτο-απολυμανμενα προντα που βασζονται σε φυσικ δραστικ συστατικ, που εναι σε θση να επιβραδνουν μλιστα και να αποτρψουν την βακτηριακ διδοση, αναδεικνεται ως η πλον αποτελεσματικ και συμφρουσα οικονομικ επιλογ.
(1) Bacterial contamination of inanimate surfaces and equipment in the intensive care unit. Russotto V, Cortegiani A, Raineri SM, Giarratano A. J Intensive Care. 2015 Dec 10;3:54. doi: 10.1186/s40560-015-0120-5. eCollection 2015. Review. (2) Attributable deaths and disability-adjusted life-years caused by infections with antibiotic-resistant bacteria in the EU and the European Economic Area in 2015: a population-level modelling analysis. Cassini A, Högberg LD, Plachouras D, Quattrocchi A, Hoxha A, Simonsen GS, Colomb-Cotinat M, Kretzschmar ME, Devleesschauwer B, Cecchini M, Ouakrim DA, Oliveira TC, Struelens MJ, Suetens C, Monnet DL; Burden of AMR Collaborative Group. Lancet Infect Dis. 2019 Jan;19(1):56-66. doi: 10.1016/S1473-3099(18)30605-4. Epub 2018 Nov 5. (3) Report Italiano PPS2 2016/2017 - Studio di prevalenza italiano sulle infezioni correlate all’assistenza e sull’uso di antibiotici negli ospedali per acuti – Protocollo ECDC http://www.salute.gov.it/imgs/C_17_pubblicazioni_2791_allegato.pdf. (4) Role of hospital surfaces in the transmission of emerging health care-associated pathogens: norovirus, Clostridium difficile, and Acinetobacter species. Weber DJ, Rutala WA, Miller MB, Huslage K, Sickbert-Bennett E. Am J Infect Control. 2010 Jun;38(5 Suppl 1):S25-33. doi: 10.1016/j.ajic.2010.04.196. Review. (5) Varying activity of chlorhexidine-based disinfectants against Klebsiella pneumoniae clinical isolates and adapted strains. Bock LJ, Wand ME, Sutton JM. J Hosp Infect. 2016 May;93(1):42-8. doi: 10.1016/j.jhin.2015.12.019. Epub 2016 Jan 21
